Ο Καίσαρας πρέπει να πεθάνει

Cesare deve morire è un film dei fratelli Paolo e Vittorio Taviani, che ha vinto l'Orso d'oro al 62esimo Festival internazionale del cinema di Berlino (2012). 

O Καίσαρας πρέπει να πεθάνει είναι μία ταινία των αδελφών Ταβιάνι, η οποία απέσπασε τη Χρυσή Άρκτο στο 62^ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου στο Βερολίνο (2012).

 Da quando ho conosciuto l'arte, questa cella è diventata una prigione

Teatro del carcere di Rebibbia. La rappresentazione di Giulio Cesare di Shakespeare ha fine fra gli applausi. È un successo. Le luci si abbassano sugli attori tornati carcerati. Vengono scortati e chiusi nelle loro celle. 

Θέατρο των φυλακών της Ρεμπίμπια. Πέφτει η αυλαία της παράστασης Ιούλιος Καίσαρας του Σαίξπηρ μέσα σε χειροκροτήματα. Στέφθηκε με επιτυχία. Τα φώτα χαμηλώνουν πάνω στους ηθοποιούς, καθώς αυτοί απομακρύνονται για να ξαναγίνουν κρατούμενοι. Συνοδευόμενοι, κλείνονται πάλι στα κελιά τους. 

Anche Cassio, uno dei protagonisti, uno dei più bravi. Sono molti anni che è entrato in carcere, ma stanotte la cella gli appare diversa, ostile. Resta immobile. Poi si volta, cerca l'occhio della macchina da presa. Ci dice: «da quando ho conosciuto l'arte, questa cella è diventata una prigione».

Το ίδιο και ο Κάσσιος, ένας εκ των πρωταγωνιστών, από τους πιο ταλαντούχους. Πάνε πολλά χρόνια από τότε που πέρασε την πύλη της φυλακής, μα απόψε το κελί τού φαίνεται διαφορετικό, εχθρικό. Μένει ακίνητος. Στη συνέχεια γυρνά, ψάχνει το μάτι του κινηματογραφικού φακού. Μας λέει: «απ' όταν γνώρισα την τέχνη, αυτό το κελί έγινε φυλακή».

 

Απ' όταν γνώρισα την τέχνη, αυτό το κελί έγινε φυλακή

Η μεταφράσεις στα ελληνικά έγιναν από την Effie Togia.
Η ταινία θα προβληθεί από την Κινηματογραφική Λέσχη Πάτρας την προσεχή Δευτέρα 10 Νοεμβρίου 2014.

«Santo subito» | «Άγιος άμεσα»

Mετάφραση (με ελαφρές τροποποιήσεις) άρθρου της ιταλικής Βικιπαιδείας από την Effie Togia.

Το «Άγιος άμεσα» είναι ένα ιταλικό σύνθημα, που αντήχησε στην πλατεία Αγίου Πέτρου στη Ρώμη, τον Απρίλιο του 2005, εκφράζοντας το αίτημα για άμεση αγιοποίηση του πάπα Ιωάννη Παύλου Β΄.

Η έκφραση γεννήθηκε κατά τη διάρκεια της τεράστιας συσσώρευσης Καθολικών πιστών στη Ρώμη, με αφορμή τον θάνατο (2 Απριλίου) και την κηδεία (8 Απριλίου) του Ιωάννη Παύλου Β΄. Εν προκειμένω, πλήθος πιστών, κυρίως νέων, παρήλασε φωνάζοντας το σύνθημα και υψώνοντας πανό όπου αυτό αναγραφόταν.

Η ανακήρυξη δια βοής ενός αγίου από μέρος των πιστών δεν αποτελούσε κανονική πρακτική τής Καθολικής Εκκλησίας: η παπική βούλα Novae Leges pro Causis Sanctorum [Νέοι Κανόνες περί Αγιοκατατάξεων], του 1983, ορίζει ότι η διαδικασία αγιοποίησης δεν μπορεί να αρχίσει προτού παρέλθουν πέντε χρόνια από τον θάνατο του υποψηφίου. Εντούτοις, στις 28 Απριλίου 2005, ο πάπας Βενέδικτος ΙΣΤ΄, διάδοχος του πάπα Ιωάννη Παύλου Β΄, ενέκρινε το αίτημα των πιστών, απαλλάσσοντας από το χρονικό διάστημα της πενταετούς αναμονής μετά θάνατον για το άνοιγμα της υπόθεσης οσιοποίησης και αγιοποίησης. Η υπόθεση ανοίχθηκε επίσημα στις 28 Ιουνίου του ίδιου έτους και ο πάπας Ιωάννης Παύλος Β΄ οσιοποιήθηκε την 1^η Μαϊου 2011.

Χάρη στα μέσα μαζικής ενημέρωσης η συνθηματική φράση διαδόθηκε ταχύτατα σε όλη την Ιταλία και κατέστη μάλιστα ευρέως γνωστή ως χιουμοριστική ατάκα. Η έκφραση «άγιος άμεσα» χρησιμοποιείται - συχνός χρήστης είναι ο Ιταλός δημοσιογράφος Marco Travaglio - με χιουμοριστική και παρωδική διάθεση, αναφορικά με τα σπουδαία, ή θεωρούμενα ως τέτοια, κατορθώματα ενός ή περισσοτέρων ατόμων. Για παράδειγμα, το 2006, οι πρωταθλητές της εθνικής ομάδας ποδοσφαίρου της Ιταλίας έγιναν δεκτοί υπό τις ιαχές «άγιοι άμεσα».