Breve e [cir]co[i]nciso

L’espressione (essere) breve e conciso indica un discorso o uno scritto sintetico, chiaro e incisivo nell’espressione e nell’esposizione; lo stile essenziale, laconico, nel parlare o nello scrivere.

Il lapsus del deputato Tripiedi

Circonciso, invece, è il participio passato del verbo circoncidere, che significa tagliare intorno e si usa soprattutto in riferimento al rito religioso della circoncisione.

Coinciso, d’altronde, è il participio passato del verbo coincidere, che indica la corrispondenza perfetta, l’avvenire o il verificarsi simultaneamente.

 

Το σχολικό έτος 2014/15 στα Λύκεια της Ιταλίας

Το προσεχές σχολικό έτος, για πρώτη φορά μετά από δεκαετίες, οι εγγραφές των αποφοίτων Γυμνασίου στα Γενικά και Ειδικά Λύκεια (πανεπιστημιακού προσανατολισμού) ξεπερνά τις αντίστοιχες στα Τεχνικά και Επαγγελματικά Λύκεια (επαγγελματικού προσανατολισμού) της Ιταλίας: 51%, από 46,2% το σχολικό έτος 2010/2011.  

ΕΠΙΚΑΙΡΟ ΑΡΘΡΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ 

Τα επόμενα χρόνια αναμένεται, επομένως, μια γενιά μαθητών Λυκείου που προσανατολίζεται προς την πανεπιστημιακή εκπαίδευση. Φαίνεται, αντιθέτως, να μειώνεται το νούμερο των εξειδικευμένων εργατών και των διπλωματούχων τεχνιτών, τους οποίους οι εταιρείες, ακόμη και σε περιόδους κρίσης, δυσκολεύονται ολοένα και περισσότερο να βρουν στην αγορά εργασίας στην Ιταλία.

Πριν από δέκα χρόνια, οι επιλογές των μαθητών μέσης εκπαίδευσης ήταν διαφορετικές. Το 2004/2005 οι μαθητές της πρώτης τάξης του Γενικού Λυκείου αποτελούσαν το 42%, και μόνο περίπου επτά χρόνια νωρίτερα (1997/1998), εκείνοι που επέλεγαν το Γενικό Λύκειο ήταν ακόμη λιγότεροι: το 38%.

Annunciazione | Εὐαγγελισμὸς

I mosaici di Pietro Cavallini (1240-1330), a Santa Maria in Trastevere (Roma), hanno somiglianze ma anche diversità dallo stile bizantino, e sembrano quasi rimandare all'arte paleocristiana.

 

L'Annunciazione di Pietro Cavallini

Santa Maria in Trastevere (1291)

povero Makriyannis | καημένε Μακρυγιάννη

povero Makriyannis sapessi

perché te la sei frantumata la mano

te la sei frantumata perché ballino lo shake 
i mariuoli

 Dinos Christianopoulos

Il corpo e il tarlo (1997)

Pietro Grasso per don Peppe Diana

Σημερινό μήνυμα του Προέδρου της Ιταλικής Γερουσίας Pietro Grasso, για τη συμπλήρωση 20 ετών από τη δολοφονία του καθολικού ιερέα don Giuseppe Diana.

Είκοσι χρόνια πέρασαν από εκείνο το πρωινό της 19^ης Μαρτίου 1994, όταν ο π. Πέπε (Ιωσήφ) Ντιάνα δολοφονήθηκε με τέσσερις σφαίρες στο σκευοφυλάκιο τής εκκλησίας τής γενέτειράς του, Καζάλ ντι Πρίντσιπε. Η καμόρα τον σκότωσε επειδή τον φοβόταν: ο νεαρός ιερέας αμφισβητούσε ανοιχτά το οργανωμένο έγκλημα, δεν δίσταζε να το καταγγέλει δημοσίως και είχε γίνει σημείο αναφοράς για μια κοινότητα που αναζητούσε χειραφέτηση και λύτρωση.

Στο κυριακάτικο μήνυμά του της 20^ης Μαρτίου 1994, ο Πάπας Ιωάννης Παύλος Β΄ θέλησε να εκφράσει τη θλίψη του με αυτά τα λόγια: «Είθε ο Κύριος να καταστήσει τη θυσία τού διακόνου του όπως τον ευαγγελικό κόκκο του σιταριού, ο οποίος, αφού πέσει στη γη και πεθάνει, παράγει καρπούς ειλικρινούς μετανοίας, ενεργής ομοψυχίας, αλληλεγγύης και ειρήνης».

Η διδασκαλία και η κληρονομιά που μας έχει αφήσει ο π. Πέπε Ντιάνα, μαζί με τα υπέροχα λόγια του Πάπα Βοϊτίλα, ενισχύουν μέσα μου την ιδέα ότι ο αγώνας κατά του οργανωμένου εγκλήματος είναι, και πρέπει να συνεχίσει να είναι για τον καθένα μας, καθήκον και δέσμευση.

Per amore del mio popolo non tacerò

Il "Simposio" di Platone secondo Matteo Nucci

Il Simposio [in greco Συμπόσιον] è uno dei dialoghi della maturità di Platone. Scritto intorno al 380 a.C., si svolge [≈ accade, ha luogo, succede] in una sera del 416 a.C. a casa di Agatone, dove Fedro, Pausania, Eurissimaco, Aristofane, Agatone e Socrate si sfidano [discutono] per il discorso più bello in onore di Eros.

Video di 7 minuti 

livello avanzato (B2/C1)

A cura di Matteo Nucci

Matteo Nucci, scrittore, studioso di Platone e curatore dell'edizione Einaudi 2011, ci racconta l'importanza del Simposio all'interno della storia della filosofia, la sua interpretazione nel corso dei secoli e l'influenza che ha ancora oggi nella psicoanalisi e non solo.

«Perdere» e «smarrire»

Perdere: Χάνω.
Smarrire: (Ἀπολλύω) Ἀπώλεσα.

Mi sono perso le chiavi: Τά ἔχασα τά κλειδιά μου. 

L’Inter ha perso la partita con il Barcellona: Ἡ Ἴντερ ἔχασε τόν ἀγώνα μέ τή Μπαρτσελόνα. 

Abbiamo perso “la trebisonda”: Χάσαμε “τόν μπούσουλα”. 

Ha perso la vita molto giovane: Ἔχασε τή ζωή του πολύ νέος. 

Ηa perso/smarrito la sua fede: Ἔχασε/Ἀπώλεσε τήν πίστη του. 

Ho perso/smarrito le mie chiavi: Ἔχασα/Ἀπώλεσα τά κλειδιά μου. 

Oggetti smarriti: Ἀπολεσθέντα ἀντικείμενα.

 

Grecia, vivere al buio ai tempi della crisi

Servizio giornalistico di Euronews in italiano (18/12/2013), sui casi delle forniture sospese per morosità [διακοπή του ηλεκτρικού ρεύματος λόγω καθυστερούμενων οφειλών] e della loro riattivazione illegale [παράνομη επανενεργοποίηση] da parte di attivisti in Grecia.

Segue la trascrizione del servizio [livello B1]:

Un incontro storico a Gerusalemme

Ιεροσόλυμα - 5 Ιανουαρίου 1964

Πενήντα χρόνια συμπληρώνονται σήμερα από την ιστορική συνάντηση μεταξύ Πάπα Ρώμης Παύλου Στ΄ και Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως Αθηναγόρα, που είχε ως συνέπεια την εκατέρωθεν άρση των αναθεμάτων μεταξύ των εκπροσώπων των δύο Εκκλησιών, μετά το σχίσμα του 1054.

Ο τότε δεκατετράχρονος ιεροσπουδαστής, νυν βοηθός Επίσκοπος Ιεροσολύμων των Λατίνων, William Shomali, παραχώρησε προχθές συνέντευξη στον Alessandro Gisotti του ραδιοφωνικού σταθμού του Βατικανού Radio Vaticana [πλήρες κείμενο & ήχος, livello B2], απόσπασμα της οποίας μεταφράζουμε. 

Alessandro Gisotti - Η επίσκεψη αυτή [του Πάπα Παύλου Στ΄ στους Αγίους Τόπους] είχε επίσης μεγάλη οικουμενική σημασία, με τον ασπασμό με τον Πατριάρχη Αθηναγόρα: εκείνη πραγματικά ήταν μια ιστορική στιγμή...

Επίσκοπος William Shomali - Αυτό είναι αλήθεια! Έδωσε μεγάλη αξία στο προσκύνημα τού Παύλου Στ΄ η συνάντηση με τον Αθηναγόρα και το γεγονός ότι είπαν μαζί το Πάτερ Ὑμῶν στο Όρος των Ελαιών. Μπορώ να πω ότι ο Αθηναγόρας είχε την πρωτοβουλία να συναντήσει τον Πάπα εδώ. Ο Αθηναγόρας ήταν συγκινημένος... Νομίζω ότι αυτό, από οικουμενικής απόψεως, προσέδωσε έναν ιδιαίτερο χαρακτήρα στην επίσκεψη του Πάπα.

Στο 06:06 τα περί συνάντησης Πάπα και Πατριάρχη

[livello C1]

Alessandro Gisotti – Questa visita ha avuto anche un grande significato ecumenico, con l’abbraccio con il Patriarca Atenagora: lì davvero è stato un momento storico…

Mons. William Shomali – Questo è vero! Ha dato molto valore al suo pellegrinaggio l’incontro con Atenagora e il fatto che abbiano pregato insieme il Padre Nostro sul Monte degli Ulivi. Posso dire che fu Atenagora a prendere l’iniziativa di incontrare il Papa qui. Atenagora era commosso… Penso che questo, dal un punto di vista ecumenico, abbia reso la visita particolarissima.

Due racconti di Papadiamantis tradotti in italiano

Ιn occasione del 103° anniversario della morte di Alexandros Papadiamantis (Ἀλέξανδρος Παπαδιαμάντης), Sciato [ascolta la pronucia corretta di Scìato sul DOP] 3 gennaio 1911, proponiamo una traduzione italiana di due fra i suoi migliori racconti: Sogno sull’onda & Amore sotto la neve. I due capolavori del grande scrittore greco sono stati tradotti in italiano da Maria Caracausi e pubblicati nel 2012 ad Atene, presso le edizioni greche AIΩRA, dal titolo Due racconti di Skiathos.

Δύο διηγήματα τῆς Σκιάθου

Una riflessione per il Nuovo Anno (2014)

Iniziamo il percorso, anche questo anno, con la traduzione di un brano tratto dal libro di Stavros Zouboulakis, «Mia sorella», pubblicato ad Atene, presso le edizioni greche Polis, nel novembre del 2012.

 

Stavros Zouboulakis «Mia sorella» (Edizioni Polis, Atene, 2012)

«La malattia pone, in modo incisivo, la questione del senso della vita, di Dio, del rapporto con gli altri, del benessere, della gioia. Non credo affatto alla metafisica del dolore né alla sua funzione catartica; credo soltanto che chi non ha sofferto diventerà inevitabilmente un uomo superficiale e pressappoco sprovveduto. Eppure chi non provato la gioia è un uomo malato, che può facilmente diventare maligno e puntiglioso. Gli elogi del dolore li fanno coloro che probabilmente non hanno sofferto quanto dicono. La malattia, la tua e quella degli altri, ti fa apprezzare il valore delle cose più semplici della vita, quelle di ogni giorno, e al tempo stesso ti fa relativizzare, senza azzerare, il significato delle altre cose, che si considerano più importanti (carriere, comodità e così via)».