|
|
||
Sul ponte di Perati, bandiera nera
È il lutto
degli alpini che fan la guera.
L’è il lutto della Julia che va a la guera, La meglio zoventù va sotto tera. Sull’ultimo vagone c’è l’amor mio Col fazzoletto in mano mi dà l’addio. Col fazzoletto in mano mi salutava E con la bocca i baci la mi mandava. Con la bocca i baci la mi mandava E il treno pian pianino s’allontanava. Quelli che son partiti, non son tornati: Sui monti della Grecia sono restati. Sui monti della Grecia c’è la Vojussa Col sangue degli alpini s’è fatta rossa. Un coro di fantasmi vien giù dai monti È il coro degli alpini che sono morti. Alpini della Julia in alto il cuore Sui monti della Grecia c’è il tricolore. Gli alpini fan la storia, ma quella vera Scritta col sangue lor, e la penna nera. |
Στοῦ Περὰτ τὸ γιοφύρι μαύρη σημαῖα
Τὸ πένθος τῶν Ἀλπῖνων μ’ὅπλα παρέα Το πένθος τῆς Γιούλιας μ’ὅπλα παρέα Στὸ χῶμα ἡ λεβεντιὰ ἡ πιὸ ὡραῖα Ἀπ’τὸ στερνὸ βαγόνι πικρὰ τὸ ταίρι Τινάζοντας μαντίλι ἀντίο σημαίνει Τινάζοντας μαντίλι τὴ μαύρη μέρα Καὶ ἀπ’τὰ χειλάκια του φιλιὰ σ’αγέρα Ἀπ’τὰ χειλάκια του φιλιὰ λαβαίνω Καὶ σιγαπομακρύνεται ἀργὰ τὸ τραῖνο Τόσοι π’ἔχουν φύγει πιὰ δὲν γυρίσαν’ Στὰ ὄρη τῆς Ἑλλάδος ζωὲς ἀφήσαν’ Στὰ ὄρη τῆς Ἑλλάδος τ’Ἀώου τὸ ρεῦμα Βαθιὰ πορφύρα γίνηκε ἀπό τὸ αἷμα Πάνω σ’ἐκεῖνα ὄρη φωνὲς ἀκοῦμε Στοιχειῶν ‘ν’ ἡ χορωδία νὰ μὴν ξεχνοῦμε Ἀλπίνε τῆς Γιούλιας μὴ στενοχώρει Βαστᾶν τὰ λάβαρά μας σ’ἐκεῖνα τὰ ὄρη Χαράξατε ἱστορία κι οὖτ’ἕνα ψέμα Γραφτὴ ἀπὸ μαύρη πένα καὶ μὲ τὸ αἷμα |
